Forum Ezoteryczne Ezodar : Żaba - Forum Ezoteryczne Ezodar

Skocz do zawartości

Wstaw swoją reklamę sklepu , forum, blogu , serwisu, portalu na naszym forum – Kliknij tutaj :)
Strona 1 z 1
  • Nie możesz napisać tematu
  • Nie możesz odpowiedzieć

Żaba

#1 User offline   Szept 

  • Po prostu Jestem...
  • Grupa: Administratorzy
  • Postów 5791
  • Rejestracja: 31-05 10
  • Miejscowość:Tu i Tam
  • Płeć:Kobieta
  • Mój stan

Napisano 10 06 2011 - 22:19

ŻABA
Żaba symbolizuje podporę świata. Słońce, Księżyc, wiosnę, wodę, deszcz, wyrocznię, wróżbę, nadzieję; lubieżność, chuć, rozpu­stę; zmartwychwstanie, powtórne narodziny, płodność, akuszerkę; chwałę, natchnienie;

człowieka, kobietę, miłość, bel canto, gada­tliwość, czcze przechwałki, próżność, kłam­liwość, lekkomyślność; zawiść, nadmierne ambicje; niezdecydowanie, dwuznaczność,

<br style="page-break-before: always;" clear="all"> herezję, prozelityzm: oszustwo, wścibstwo:

plagę, zarazę, śmierć, trupią czaszkę, diabła. czarownicę, szkaradę. plugastwo. nieczy­stość. brzydotę; niezdarność. bezczynność:

lenistwo, beztroskę: słabość, bezbronność. ograniczoność.

Żaba w staroż. Egipcie — wodny żywioł pramułu. wylew Nilu. zmartwychwstanie. atrybut Izydy (noszono amulety wyobraża­jące żabę. aby zapewnić sobie łaski bogini. m.in. płodność). Niektórych bogów wyobra­żano z głową żaby. np. czterech prabogów;

byli to: Nun (woda). Huh (nieskończoność). Kuk (ciemność). Amon (niewidzialność a. po­wietrze). którzy, wraz ze swymi wężogło-wymi żonami: Naunct. Hauhet. Kaukct i Amaunet. stworzyli świat, którym długo władali nim zeszli do podziemi, skąd rządzą Nilem i ruchem Słońca. Heket. dawna bogini wody. bogini-żaba. bogini szczęśliwych poro­dów, długiego życia i zmartwychwstania. udzielała życia ludziom i zwierzętom ukształ­towanym przez Chnuma.

Żaba — zmartwychwstanie; ze względu na dramatyczne przeobrażenia w kolejnych sta­diach rozwojowych kijanki.

Zielona żaba — nadzieja; zmartwychwsta­nie.

Żaba w staroż. Izraelu — ambicja (sięga wysoko chwytając owady); nieśmiałość poni­żona. sięgająca po wiedzę i mądrość; stan niezdecydowania: prozelita. neofita: błędnie rozumujący niszczyciel mądrości; zwierzę nieczyste.

Żaby — plaga. Druga plaga egipska (Ex. 8. 1—15).

Żaba w hinduizmie — Słońce spoczywające na widnokręgu; podpora świata; życie mate­rialne; Matka Ziemia; deszcz; płodność.

Żaba —lubieżność. zmysłowość, płodność. Samica żaby. dzięki swej olbrzymiej płod­ności. otwartości i długotrwałości aktu seksualnego odbywanego bez wyboru z róż­nymi partnerami, z reguły mniejszymi od niej. była ulubienicą Wielkiej Macierzy. Jako symbol płodności była częstą ofiarą woty­wną składaną Herze w Herajonie na wyspie Samos i Artemidzie w jej świątyni Orthia v. Sparcic.

Żaby — wieśniacy; mil. gr.: Błądząca po świecie, prześladowana przez zazdrosną Herę Latona. w ciąży z Apollinem i Artemidą. spragniona, nachyliła się nad strumieniem. aby się napić wody. ale przeszkodzili jej

<br style="" clear="all"> w tym wieśniacy tnący łozinę. Latona zmie­niła ich w żaby. Ulubiony temat malarstwa i rzeźby ogrodowej XVII w., zwł. we Francji.

Żaba — wyrocznia, przepowiednia, zwie­rzę sfery apollińskiej, ulubione przez lud gr.;

jednak w komedii Arystofanesa Żaby (406 p.n.e.) chór żab towarzyszy do piekieł Dio-nizosowi.

Żaba — potęga głosu i bezsilność ciała (Bajka 44 Ezopa).

Żaba — próżność, zarozumiałość, pycha. Gdy żaby poprosiły Zeusa o króla, zrzucił im kij, który był jednak zbyt nieruchawy dla ich ambicji; zażądały więc potężniejsze­go władcy; wtedy bóg zesłał im węża wodne­go, który je wszystkie pożarł (Bajka 42 Ezopa). Przysłowie: Chciały żaby króla, do­stały bociana. Żaba nadymała się, pragnąc przerosnąć wołu, aż pękła (Bajka 1,42 Fed-rusa). Konia kują, a żaba nogę nadstawia.

Żaba — słabość, bezbronność, bezsilność, wątłość. Żaba i mysz postanowiły rozstrzy­gnąć pojedynkiem, która z nich ma być gos­podarzem pewnego bagienka; nadleciała kania i pożarła obie rywalki \Bajka 168 Ezopa).

Żaba — beztroski żywot. „Dobrze być żabą. chłopcy: żyje bez frasunku, do szklenie nie nalewa, dość ma wokół trunku" (Sie­lanka 10, 52—3 Teokryta).

Żaby w Styksie. „Dziś nawet dzieci (...) nic wierzą w brednie o duchach, podziem­nych królestwach i rzekach, i czarnych żabach rechocących w wodach Styksu" (Satyra 2, 148—150Juwenala).

Żaba — ziemnowodność; ambiwalencja, dwuznaczność. Przejście z prawód Chaosu. z elementu wodnego, w ziemski i na odwrót.

Żaba (i ropucha) — zwierzę księżycowe, sprowadzające deszcz i odrodzenie jako isto­ta ziemnowodna: zmiana środowiska odpo­wiada fazom Księżyca a. zmianom pogody z suchej na mokrą, deszczową, i odwrotnie;

znikanie w wodzie i pojawianie się żaby związane z ideą śmierci, stwarzania i zmar­twychwstania. W wielu legendach — żaba na Księżycu. Przysłowie starofr.: Kto kocha ropuchę, przypomina Księżyc.

Żaba — kobieta, jako przeciwieństwo fallicznej ryby i takiegoż węża.

Żaba — naturalna ofiara węża.

Żaba w chrześcijaństwa • — herezja; nie-stateczność, płochość, pogoń za doczesnymi

<br style="page-break-before: always;" clear="all"> uciechami (za muchami), nieczystość, roz­pusta, próżność, kłamliwość; diabeł.
Żaby — nieczyste duchy czartów. ,,I wi­działem z paszczy smoka i z pyska bestii, i z ust fałszywego proroka trzy nieczyste duchy na kształt żab. Albowiem są to duchy czartów" (Apok. 16, 13—14).
Żaba — człowiek, anatomiczna antycy­pacja człowieka; stąd często w legendach i bajkach przemiana żaby w pięknego księ­cia. Żaba z głową starca na tacy niesionej przez Murzynkę przedstawia najwyższe sta­dium ewolucji w obrazie Boscha Kuszenie św. Antoniego (Egipcjanina).
Żaby — oszuści. Oszuści jak żaby w błocie kryją się w gorącej smole na dnie fosy w piekle (Boska Komedia, Piekło 22. 16—28 Dantego).
Żaba kropielnicy — bigot trzęsący się przed herezją, przesadnie i powierzchownie religij­ny. W wielu dawnych kościołach umiesz­czano w kropielnicy małą rzeźbę żaby a. ro­puchy wyobrażającą demona egzorcyzmowa-nego wodą święconą.
Żaba — talizman, amulet. Różne części ciała żaby (i ropuchy) uważano za potężny talizman magiczny przeciw nieszczęściom, chorobom i „złemu oku" a. sprowadzający choroby i biedę na wrogów.
Żaba — bezczynność, lenistwo. Żaby wy­grzewające się w promieniach Słońca.
Żaba — parafiańszczyzna, ograniczoność. Przysłowie jap.: Żaba w studni nic nie wie o wielkim oceanie.
Żaba rechocąca, kumkająca, skrzecząca, . dukająca — paplanina, gadatliwość, plot­karstwo.
Polskie żaby — wirtuozeria. „Żadne żaby nie grają tak pięknie jak polskie" (Pan Tadeusz 8.581 Mickiewicza).
Żaba, ropucha — szpetota, szkarada, pas­kudztwo. plugastwo, brudy, błoto, bagno. Przysłowia: Żaba odrzeka się błota, a lezie w nie. Posadź ropuchę na złotym stole, a ona na to: Do błota wolę!
Żabie oczy — wyłupiaste, wypukłe.
Żabi skok — bardzo blisko; bardzo krótki.
Żaby, żabojady — Francuzi, a zwł. pary-żanie, dla których żabie udka są przysma­kiem. Również aluzja do trzech ropuch heral­dycznych Chlodwiga, zob. Ropucha.
W marzeniu sennym: nieoględność, niedy­skrecja.
-------------------------------------------
Słownik Symboli Wladysława Kopalińskiego


0

Udostępnij ten temat:


Strona 1 z 1
  • Nie możesz napisać tematu
  • Nie możesz odpowiedzieć

Użytkownicy przeglądający ten temat: 1
0 użytkowników, 1 gości, 0 anonimowych